เสียงระงมดังไปถึงเมืองฟ้า “ลำล่อง” ทั้งน้ำตาโดย “ฉวีวรรณ ดำเนิน” ศิลปินแห่งชาติ

หมอลำ ฉวีวรรณ ดำเนิน ศิลปินแห่งชาติ ปี 2536 พร้อมด้วยศิลปินพื้นบ้านอีสาน คุณอ้น แคนเขียว ได้รวมแรงใจขับร้องบทกลอนลำล่อง ซึ่งประพันธ์กลอนลำโดย อ.จักรินทร์ สร้อยสูงเนิน เพื่อแสดงความอาลัยพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช ด้วยสำนึกในพระมหากรุณาธิคุณอย่างหาที่สุดมิได้

“เขียนเพลงให้พ่อ” อีกหนึ่งบทเพลงเพื่อบอกต่อฟ้าให้ดูแลพ่อหลวงแทนปวงชนชาวไทย

ในห้วงยามแห่งความเศร้าโศกของพสกนิกรชาวไทย ศิลปะหลากหลายแขนงถูกนำมาบันทึกประวัติศาสตร์และถ่ายทอดความรู้สึกผ่านเรื่องราวต่างๆมากมายที่ยากจะเอื้อนเอ่ยด้วยถ้อยคำ

บทเพลง “ภาพของพ่อ” แทนคำอธิบายต่อภาพที่มีทุกบ้าน ขับร้องโดยโปงลางอีสานหนุ่มปริญญาสาวมหาลัย

“ภาพติดข้างฝา เด็กน้อยถามว่าเป็นภาพผู้ได๋ แม่พากราบไหว้ด้วยใจ คือสิยิ่งใหญ่ในหัวใจคน จำไว้เด้อหล่า สูงกว่าแผ่นฟ้า มีค่าเหลือล้น ท่านคือองค์ภูมิพลที่พวกเฮาเอิ้น พ่อของแผ่นดิน…”  

“พระองค์ทรงเป็นครูของแผ่นดิน” เสียงพูดจากเกาหลีใต้

พวกเราสามารถเรียนรู้ได้ว่าพระผู้ทรงเป็นครูของแผ่นดิน เป็นพระมหากษัตริย์ที่ทรงงานหนักที่สุดในโลก

“มหาราชา” ภาพวาดจากแรงบันดาลใจครั้งในหลวงเสด็จ 3 จังหวัดชายแดนใต้

เมื่อตอนอายุ 8 ขวบ ได้มีโอกาสเฝ้ารับเสด็จในหลวง ในระยะไม่ถึง 1 เมตร ริมลาดพระบาท ด้านบนปูด้วยใบและกาบมะพร้าว

ลุงหมี กล้ามเนื้ออ่อนแรงแต่ขอปั่นวีลแชร์ 400 กม.ไปกราบพระบรมศพ

“ลุงหมี” ปั่นวีลแชร์จากพิษณุโลกเข้ากรุงฯ ร่วมไว้อาลัยและเคารพพระบรมศพ พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช

1 2